Çarşamba, Nisan 29, 2015

Kuşlar




Honore Daumier's "The Uprising" (1860)

Kuşlar

Kuşlarını alıp gidiyor gök.[1]
Göçüyorlar, kanatılmış kanatları
birer birer düşerken
yeryüzüne

Ah kuşlar!…
Sizin kuşça hüzünleriniz dillere destan[2]
-  Üstümüze zaman yağdı, hüznümüz ondan. [3]
Olan umutlarımızla kaç kez,
kalakalmadık mı ortalıkta? [4]
Yorulduk artık,
her yol ağzında kendimize rastlamaktan.[5]

Bir zamanlar dünya sandığımız bahçeyi
ayrık otları dikenler bürümüş.[6]
Kuşlar, toplanmış göçüyorlar[7] şimdi.
Ömrümüzün hiç gülmeyen bir yanından geçerek[8]
Kimbilir belki,
belki, bir gün gülecek[9]



Persecution (1963), Koeh Sia Yong, Singapore, Oil on canvas, Collection of National Heritage Board, Singapore


Kuşlar toplanmış göçüyorlar[10] işte.
 “Şu güzel ömrün tam ortasında,
Kuşları sora sora düşen yapraklar da göçüyor peşisıra.
Ey çılgınlar,
Kanadı kırık her kuşa kanat olmaktan yorulmadınız mı?” [11]
“Düşüyor içimize dipsiz bir kova… yaşamak ne zor kalbi olana”[12]
diyor yaprak, düşerken.
--  Yüreğini her defasında kanatlandırıp uçuranlar anlar bizi.
Kırılacağını bile bile pervasızca koşanlar için dayandık, kaç mevsim dallarda
Kırılmasa,bilir miydik yüreğimizin yerini?[13]

 Hard Times - Hubert von Herkomer, 1885

Bir eski şarkı, bir eski bahar, bir bildik deniz.
Vakit, nisan ortasında bir akşam.[14]
Tanıdık “bir türkü söylüyor sana yapraklar, kuşlar.
Güzel olmayan ama gerçek olan,
bir türkü, faslı hicazdan.[15]
‘’Bir gün maviliklerin engin seyrine dalarsan.
Hatırlarsın o zaman hazan mevsiminde dökülen yaprakları,
fırtınaya rağmen uçmaya çalışan kuşları.
Selamla, yüreğin sevgi dolu.
Çünkü onlar dipsizliğinde enginin yitip gitmeden,
sana bir liman gösterdiler uzakta."[16]

"Selam size kuşlar, yapraklar !
Hepinize binlerce kez teşekkür.
Bize düş kurmayı,
Düş kurup, peşinde koşmayı öğrettiniz."[17]



“To Where…?” Painting by Ismail Shammout, 1953


Kuşlara bakın, kuşlara…
Çoğul maviliği aramaya gidiyorlar.[18]
Yapraklara bakın!...
Bizim için gün batımını yakalıyorlar.
Güneşe bakın,
kuşların kanatlarıyla el sallıyor,
gün batımını göremeyenlere





Seher Dinçer




[1] İlhan Berk
[2] Cemal Süreya
[3] Yahya Kemal Beyatlı
[4] Cemal Süreya
[5] Ahmet Erhan (Oğul)
[6] Ahmet Erhan
[7] Cemal Süreya
[8] Behçet Aysan
[9] Behçet Aysan
[10] Cemal Süreya
[11] Adnan Yücel (Hangi günün yıldızı)
[12] İbrahim Tenekeci
[13] Sennur Sezer
[14] Turgut Uyar (Sevda üstüne)
[15] Turgut Uyar
[16] Pierre-Jean de Béranger
[17] Federico Garcia Lorca
[18] Füruğ Ferruhzad